25 Ιουλ 2011

ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΓΛΥΚΙΑ

«Κατασκήνωση, είσαι άγιος σταθμός, στη φωλιά σου με συνάντησε ο Χριστός κι ανοίχτηκε για με ο ουρανός» . Το καλοκαίρι έφτασε. Τα σχολεία  έχουν κι αυτά κλείσει. Όλα τα παιδιά ανυπομονούν να κάνουν διακοπές. Ποιά θα είναι όμως η ποιότητα αυτών των ημερών; Ο πνευματικός αγώνας δεν κάνει «διακοπές» και οι χριστιανικές ορθόδοξες κατασκηνώσεις είναι μια τέλεια υπενθύμιση ώστε «Πάντα ψηλότερα να ανεβαίνουμε, πάντα μακρύτερα να κοιτάζουμε».
Η εκκλησιαστική κατασκήνωση είναι η μικρογραφία μιας καλά οργανωμένης κοινωνίας, όπου τα παιδιά προετοιμάζονται να ενταχθούν, χωρίς όμως να θεωρούν περιττή την πνευματική τους καλλιέργεια. Η προσευχή, το αγιογραφικό ανάγνωσμα, η συμμετοχή στα μυστήρια της εξομολογήσεως και της θείας Ευχαριστίας μυούν τα παιδιά στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας.
Παράλληλα, η επαφή με τη φύση, η απεξάρτηση από την τηλεόραση, η συλλογική δραστηριότητα και το ομαδικό παιχνίδι αποτελούν απαραίτητα στοιχεία για την ανάπτυξη των παιδιών της εφηβικής και προεφηβικής ηλικίας. Η αυτοεξυπηρέτηση, η διακονία των άλλων, η ανάδειξη των προσωπικών χαρισμάτων και των ταλέντων βοηθούν στη δημιουργία υπεύθυνων ανθρώπων.
Πέρα όμως από τις οργανωμένες κατασκηνώσεις, τα τελευταία χρόνια, υλοποιείται και μια νέα μορφή κατασκήνωσης που ονομάζεται «Κατασκήνωση στην Πόλη». Πρόκειται για ένα πρωτοπόρο πρόγραμμα δημιουργικής απασχόλησης που συνάμα αποτελεί ασφαλή οδό για τη χριστιανική κοινωνικοποίηση των παιδιών.
‘Oσοι είχαν την ευλογία να υπάρξουν κατασκηνωτές σε κάποια χριστιανική κατασκήνωση, σίγουρα θα νοσταλγούν τις ευτυχισμένες εκείνες μέρες. Αναμφισβήτητα δεν υπάρχει καλύτερο δώρο των γονέων προς τα παιδιά τους.
Όλοι έχουν κάτι να μάθουν από όλους. Από τον αρχηγό μέχρι τον τελευταίο κατασκηνωτή , τα πρόσωπα συνδέονται μεταξύ τους. Κι όταν φτάσει η δύσκολη ώρα του αποχαιρετισμού, έχουν τις αποσκευές τους γεμάτες όμορφες αναμνήσεις. Τώρα μαθαίνουν όλοι να ζουν, προσμένοντας το επόμενο καλοκαίρι. Να λοιπόν που ένα ακόμη καλοκαίρι έφτασε. Κανείς ας μη χάσει αυτή τη μοναδική ευκαιρία! «Πάλι θα βγούμε, για να βρούμε τη χαρά κει, που δεν πάτησε ανθρώπου πατησιά, στα πεντακάθαρα ακρογιάλια, στις πλαγιές, στα λαγκάδια, στις κορφές… Να η ζωή που δεν τη νιώθει, όποιος δεν έζησε μαζί μας…»


ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ
Πρεσβυτέρα Αγαθή Μάγγανου – Χριστοδούλου

13 Ιουλ 2011

“ΚΡΑΤΕΙ Ο ΕΧΕΙΣ”


Του π. Αθανάσιου Μυτιληναίου


«Κράτει ὃ ἔχεις». Τί ἔχεις; Αὐτὸ ποὺ ἔχουμε ἀγαπητοί μου, εἶναι ἡ πίστη καὶ ἡ ὀρθὴ πνευματικότητα καὶ ἡ ὀρθὴ ὁμολογία, τρία πράγματα. Ἡ ὀρθὴ πιστὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία γεννάει τὴν ὀρθὴ πνευματικότητα. Δὲν θὰ ἦταν κανεὶς πεισματάρης, ὅπως οἱ Πατέρες τῶν Συνόδων, νὰ ἐπιμένουν διὰ μίαν ἀλήθειαν, ἐὰν ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀλήθειαν δὲν ἀπέρρεε ἡ ὀρθὴ πνευματικότητα, βάση τῆς ὁποίας θὰ σωθοῦμε. Ἂν δὲν ζήσεις σωστά, δὲν ἔχεις ὀρθὴ πνευματικότητα, πῶς θὰ σωθεῖς; Ἀλλὰ ἡ ὀρθὴ πνευματικότητα ἀπορρέει ἀπὸ τὴν ὀρθὴν πίστιν· εἶναι ἑπόμενο. Καὶ πῶς μπορεῖς νὰ σταθεῖς ὁμολογητὴς τοῦ Χριστοῦ, ἂν τὰ πράγματα δὲν εἶναι ἔτσι; Γιατί ὁ ἄλλος νὰ δώσει τὴ ζωή του; ἂν εἶναι γιὰ νὰ περνάω καλὰ στὴ ζωὴ αὐτή, γιατί νὰ δώσω τὴ ζωή μου; Δὲν ἔχει κἂν νόημα, ἀγαπητοί μου, ἡ ὁμολογία, ἀφοῦ εἶναι κατεβασμένη στὸ ἐπίπεδο τοῦ κοινωνισμοῦ τὸ θέμα καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ.

Χρειάζεται λοιπὸν ἐπαγρύπνηση. Ὄντως οἱ μέρες εἶναι πονηρές. Γι’ αὐτὸ λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης: «βλέπετε ἑαυτούς; ἵνα μὴ ἀπολέσωμεν ἃ εἰργασάμεθα». Προσέχετε τὸν ἑαυτό σας, γιὰ νὰ μὴ χάσουμε ἐκεῖνο ποὺ δουλέψαμε, «ἀλλὰ μισθὸν πλήρη ἀπολάβωμεν». Καὶ ὅταν μιλᾶμε γιὰ ἕναν πλήρη μισθό, δὲν εἶναι παρὰ αὐτὴ ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Ἔτσι οἱ πιστοί, ἀγαπητοί, ὅταν βλέπουν τέτοιες Συνόδους καὶ οἰκουμενιστὰς συνέδρους, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ χαίρουν, ὅπως ἔχαιραν τότε οἱ παραλῆπτες τῆς ἐπιστολῆς τῆς ἀποστολικῆς Συνόδου; «Ἔχαιρον» λέγει. Εἶχαν τοὺς λόγους τους νὰ χαίρονται. Σήμερα δὲν ἔχουμε τοὺς λόγους μας νὰ χαίρουμε. Γι’ αὐτὸ θὰ σᾶς ἔλεγα ἕνα παράδειγμα, ὅλα αὐτά ποὺ σᾶς ἀνέφερα, ἀπὸ τὴν ἀναποδη, ἀντίστροφα. Οἱ πιστοὶ χαίρουν, μόνο γιὰ ὅτι εἶναι σύμφωνο μὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον. Καὶ μόνο τότε χαίρουν!


(Απόσπασμα ομιλίας του π. Αθανάσιου Μυτιληναίου που απομαγνητοφώνησε ο κ. Παῦλος Σημάτης)